Kara Şehir

0

kara şehir
Ben seni de sevmiştim aslında, taşı kara, denizi kara şehir. Soğuk mevsimde gelmiştim ben sana, içinde yanan kor ateşle. Yanıma aldığım kara  kutumda, beyaz sayfalı defterimle gelmiştim. Siyaha boyadın sen bizi kara şehir.

Uzaklara daldırdın bizi. Uçsuz bucaksız hayallerle denizlere açılıp, denizin ortasında bir başımıza bıraktın bizi.

Duman olup uçtun, gönlüme düştü kara lekesi.  Kara yazdı kalemimin her bir hecesi.  Uyuyamadım, ilk günün gecesi. Ceketimi alıp geldim ben sana kara şehir, ardımda İstanbul’u bırakarak, yüzümde buruk bir tebessüm bırakarak geldim. Fani dünyada baki’yi bulduğumu sanarak, sana gelirken Rab’bin adını anarak geldim.

Koşarak geldim ben sana, gönlüm onca  senedir ıraktı,
Yarım kaldı yine defterimiz, karaya boyayıp bıraktın.
Şimdi şehirlerce uzaksın, ömrümden ömür alan en büyük tuzaksın.

Paylaş
"Yazar, çizer, webmaster" sloganıyla 2009'da açtığım blogumda kişisel edebi yazıların yanı sıra, webmaster, seo, dijital pazarlama, tasarım gibi konularda mesleki tecrübelerimi ve tavsiyelerimi paylaşıyorum. 7 yıldır aktif olarak firmalara ve kişilere dijital ajans hizmetleri veriyorum. Edebiyatı da seviyorum. İnanmıyorsanız bakın.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

*