Ömrümüze Sığdıramadıklarımız

ömrümüze-sığdıramadıklarımız
Sadece içime hapsettiklerim kaldı benimle,  gerisi sıcak çayın buharı gibi azar azar uçup gitti. Güneş bile  girmeyi beklerken yüreğimin boş odalarına, nasıl olur da içinde yaşadığın  3 odalı bu kule’den kaçıp gidersin.

Nasıl gidersin, böyle bir denizde yüzerken. Denizin, seni boğmayacağını bilirken. Boğmayan denizin, seni kovmayacağını da bilirken.

Güneş tepende beklerken, ömrümü ömrüne eklerken…  İnsanlar öylece seni sahilden izlerken, herkes senin yerinde  olmak isterken. En güzel manzaramı süslerken, kaçıp gidemezsin.

Hapsettim, uçsuz bucaksız denizde seni bir bardağın içine… Güneşi görene kadardı seninle ömrümüz…. Rüzgar alıp götüremedi ama, sen buhar olup uçtun ey yanakları çiçek satan yar…

Duman olup yine yağma dağlarıma, dökülme denizlerime. Ben artık ölüleri kabul etmiyorum.

Kadir, 19 Ağustos 2013

Ömrümüze Sığdıramadıklarımız

Ömrümüze Sığdıramadıklarımız İçin Yorumunu Yaz

den
Please enter your comment!
Please enter your name here

*