Vicdan Muhasebesi

vicdan muhasebe
Aklımın ucundan bile geçmiyorsun artık.
Ama hep vicdanımın kıyısındasın.
Paramparça olmuş kum taneleri gibi vicdanım,
Üstünde taştan yazıyor sanki adın.
Sen, böyle değildin be kadın !

Böyle mi olması gerekirdi, yoksa bu kader mi ?
Düşündün mü hiç, kaybettiğin bu yolun sonu  keder mi ?
Fani dünyada beş kuruş için değer mi ?
Büyüdükçe büyüdün, başın göğe değer mi ?

Bağırıyorum ya böyle avaz avaz sözlerimle,
Duyar mı kulakların derinden gelen bu sesimi ?
Yankılanır mı gönlünün iki odalı boş duvarlarında sesim ?
Vicdanın, sesimi duyar mı, önüne ördüğün duvardan ?

Ne zaman yaparsın kendinle bu vicdan muhasebesini ?
Alacak yok, verecek tek bir can var Allah’a.
Yakacak yok, yanacak çok , korkmaz mısın ateşten sen hiç ?
“Bir helallik bile almadın, ”  deme ki;   “söylemedin sen hiç ?”

Kader midir, keder midir bilmem beni buraya getiren,
Şükürler olsun, Rabbim’dir benim elimden tutan,
Sen bilmesen de, göklerde vardır içimizi bir bilen,
Etme, sen de ol bundan sonra, verdiği sözü tutan.

 

Vicdan Muhasebesi

Vicdan Muhasebesi İçin Yorumunu Yaz

den
Please enter your comment!
Please enter your name here

*